AKB Forums

Go Back   AKB Forums > General Discussions > History and Politics
Home Register Blogs FAQ Members List Calendar Downloads Arcade Mark Forums Read

History and Politics История и Политика

Troubles when posting message? Click here! :: Проблемы с отправлением сообщения? Нажмите сюда!

Reply
 
LinkBack Thread Tools Display Modes
Old Oct 6, 2004, 20:45  
VIP Роджер
 
darrel's Avatar
 
Join Date: Aug 2002
Location: Yereven
Posts: 4,462
Rep Power: 7
Reputation: 20
Арийцы

Здесь я по примеру Моно (тун-туник) буду помещать информацию о маразмах Союза Армянских Арийцев. Может будет ет так смешно, но и партия не смешная, даже можно сказать грустная.

Начну с самого начала. Мне эту историю рассказали коллеги из Мин Юста. По их словам в первый раз арийцам отказали в регистрации (не то их партии, не то ихнему нжо ... кажется орден называлось) в уставе было написано, что глава организации является несменяемым и пожизненным и ели не ошибаюсь основание было то ли то, что он назначен всевышним, то ли то, что он является единственно возможным лидером организации в силу своего происхождения. Им сказали, что закон требует чтобы глава организации выбирался общим собранием, а те ответили, что это невозможно, поскольку так как написано, так оно и есть.

Нашли компромисс - выбирается общим собранием, но только он как единственно достойный. Что дальше было не знаю, наверное зарегистрировали, раз они заявления делают.
__________________
Ignorantia non est argumentum
/Отрицание не есть доказательство/
darrel is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 13:26   #16
VIP Роджер
 
darrel's Avatar
 
Join Date: Aug 2002
Location: Yereven
Posts: 4,462
Rep Power: 7
Reputation: 20
Quote:
Originally Posted by Amazonka
Моно, неужели Путин объявлял жидам джихад? Когда и где? Такая аполитичность от такого тонкого политика, не верится

darrel, а еще подобные отстойные партии у нас есть? интересно как люди развлекаются
Судя по посту Моно (см. выше) есть и похлеще ... хотя я про них ничего не слышал, но для меня политика даже не хобби.
__________________
Ignorantia non est argumentum
/Отрицание не есть доказательство/
darrel is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 17:40   #17
Moderator
 
Mono's Avatar
 
Join Date: Oct 2001
Location: Yerevan
Posts: 5,409
Blog Entries: 1
Rep Power: 8
Reputation: 102
Amazonka

Говорят он дал секретную команду.. мочить всех ....

Если не верите то посмотрите какие партии появились в России. Всего 1,5 года назад...

Когда вы увидите идеологию этой партии вы ахнете.. говорят путин поднимает эту партию..

советую prochitat ихную библию
http://www.kpe.ru/files/books/mvoda1.zip

__________________
---------------
Արատտայի ու Խալդեյի հովանավոր .
Mono is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 17:55   #18
Moderator
 
Mono's Avatar
 
Join Date: Oct 2001
Location: Yerevan
Posts: 5,409
Blog Entries: 1
Rep Power: 8
Reputation: 102
Недавно по каналу глас Путина вспомнили Тамплиеров и сколько у них было денежек и замков...

Очевидно решено запустить вирус от которого будет лихородить всю западну цивилизацию ... хехе
__________________
---------------
Արատտայի ու Խալդեյի հովանավոր .
Mono is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 19:17   #19
Младенец
 
Trinity 777's Avatar
 
Join Date: Aug 2004
Location: Zion
Posts: 48
Rep Power: 0
Reputation: 10
ՀՈԵՎՈՐ-ԿՐՈՆԱՊԱՇՏԱՄՈՒՆՔԱՅԻՆ ԲՆԱԱՎԱՌ

Հսկաների Ցեղըª Հայերը, լինելով Մարդ-Աստվածներ, ճանաչելով Համատիեզերական օրինաչափություններն ու իրականությունը, ունեցել են ճշմարիտ պատկերացումներ Արարչի, Աստվածների, նյութի ու ներուժի (էներգիայի), ինչպես նաևª մարմնի ու հոգու (Ոգու) փոխադարձ կապի, ամենատարբեր Բնականª Տիեզերական երևույթների և այլնի մասին...
Հայերի գիտական Միտքն ու Իմաստասիրությունը կառուցվել է Համատիեզերական Ճշմարտությունների հիմքի վրա: Այդ Ճշմարիտ գիտական Միտքն ու Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրությունը պարզաբանվել և տրվել է նաև երկրաբնակ չորս Ցեղերին: Եվ այս Ցեղերը, ճանաչելով Ամենայն Ճշմարտությունը, ունեցել են Արարչի, Աստվածների, Մարդ-Աստվածների (Աստծո Որդիների կամ Ընտրյալների), Ամենայն Արարման և դրա հետ կապված սրբությունների վերաբերյալ իրենց հավատքի ու պաշտամունքի բացատրելի դրսևորումները, որից և ծնվել են Ցեղապաշտությունը, Ծնողապաշտությունը, Հայրենի Հողի, Սրբազան Արարատ Լեռան, ՀայԱրիական Խաչի (Խաչապաշտություն, ինչպես հավասարաթև խաչ, այնպես էլ կեռխաչ-սվաստիկա), Նախնյաց և այլ պաշտամունքներ...
Սակայն, դարերի ընթացքում ցեղապիղծ զանգվածների ձևավորվելուց հետո, աստիճանաբար աղավաղվեցին և խեղաթյուրվեցին Հայերի Ճշմարիտ իտական Միտքն ու Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրությունը, իսկ դրանք ուսուցանողներըª Մարդ-Աստվածներըª Հայերը, առանձնացվեցին որպես անհատ սրբություններª Աստծո Որդիներ, մարգարեներ, միակ ու անկրկնելի կատարյալներ... Ավելին, հազարամյակներ շարունակ ստեղծվեցին տարբեր իմաստասիրություններ ու գաղափարախոսություններª կրոններ, հավատքներ, պաշտամունքներ և այլն, որտեղ Մարդ-Աստվածներին սկսեցին ոչ միայն հակադրել միմյանց, այլª գրեթե թշնամացնելª իբրև ՙհիմնավորելով՚ տվյալ կրոնի բացարձակությունը...
Յուրաքանչյուր նորահայտ ՙմարգարե՚ Մարդ-Աստվածներիª Հայերի, Ճշմարիտ իտական Մտքի և Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրության արդեն աղավաղված և խեղաթյուրված ներկայացնող նորաստեղծ կրոնական գաղափարախոսությունները սկսեց մեկնաբանել արդեն իր մտքի թռիչքի տրամաբանության հնարավորության սահմաններում, և, այսպես, կրոններն էլ իրենց հերթին մասնատվեցին բազմաթիվ աղանդների: Աղանդավորներն արդեն առանձնացրին ոչ միայն Մարդ-Աստվածներին, այլևª նրանց կյանքի տարբեր ժամանակահատվածներն ու գործունեության ոլորտները: Այսպիսով, Հայերի Ճշմարիտ գիտական Միտքն ու Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրությունը գրեթե ոչնչացվեց, իսկ փոխարենը ստեղծվեցին Մարդ-Աստվածների վերաբերյալ առանձին կրոններ, Տիեզերքների, Երկրագնդի և այլնի արարման ուրույն պատկերացումներ, իսկ աղանդների ի հայտ գալովª պաշտելի դարձան նույնիսկ որևէ Մարդ-Աստվածի, Աստծո Որդու անցկացրած կյանքի մի քանի օրերը...
Աղավաղումներն ու խեղաթյուրումները մարդկությանը հեռացրին իրականությունից, իսկ Հայերին (նաևª Արիացիներին)ª իրենց Բնությունից և Էությունից: Սակայն, արդեն անհրաժեշտ է վերջնականապես ըզգալ ու կողմնորոշվել, որ ներկա կրոնների միմյանց հակադրումն անիմաստ է, քանզի ոչ մեկը մյուսի նկատմամբ չի կարող ունենալ որակական առավելություն, ավելինª տարածում գտած կրոնների հիմնաղբյուրները ոչ թե հեռու չեն իրարից, այլ սնումը կատարվել է բացարձակապես նույն Ակունքից...
Այն կրոնները, որոնք շատ թե քիչ կառուցվել են Հայ Ցեղի Ճշմարիտ գիտական Մտքի և Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրության հիմքի վրա, ունեն բացահայտ նմանություններ ու մեկնաբանություններ, և սա թույլ է տալիս գրեթե հստակորեն գծագրել ընդհանուր ճշմարտության, իրականության պատկերը: Այս գծագրման գործընթացը օրինաչափորեն պետք է լինի հատկապես միմյանց դեմ մարտնչող կրոնների համախմբման այն պահը, որից հետո կարելի կլինի հավաքել, ընդհանրացնել և անհրաժեշտաբար վերադառնալ Մարդ-Աստվածների Ճշմարիտ իտական Մտքին և Ամենայն Ստեղծի Իմաստասիրությանը, Հայակրոնությանը, որտեղ էլ թաքնված է Արարչի և Ամենայն Արարման գաղտնիքների բացման բանալինª Տիեզերական Հավերժական Խորիմաստ Խորհուրդները...


:spin:
Trinity 777 is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 19:25   #20
Младенец
 
Trinity 777's Avatar
 
Join Date: Aug 2004
Location: Zion
Posts: 48
Rep Power: 0
Reputation: 10
ԴԱՏԱԻՐԱՎԱԿԱՆ ԲՆԱԱՎԱՌ

Առաջնորդվելով Տիեզերական օրինաչափություններով և բնությանը համահունչ ՀայԱրիական ներցեղային օրենքներով ու բարոյականությամբª մեր նախնիները ստեղծել են ցանկացած միջավայրում և հարաբերություններում ներդաշնակ գործող օրենքներª ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՐ, որը ձևավորել է ուժի և արդարության վրա հիմնված Արիական-Ցեղապաշտական (Հայկական-Ցեղապահպանական) ապրելակերպը...
ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՐ-ը ներառել է անհատի և հանրության կյանքի, գործունեության բոլոր ոլորտներըª նշելով դրանց դերն ու նշանակությունը, չշեղվելով ՙԵրկնային Սրբազան Իշխանության (հիերարխիայի) կարգից՚, որն ինչպես հետագայում նշվել է հին ազգերի վիպերգերում, ավանդազրույցներում, առասպելներում...ՙԱրքայական իշխանությունն իջեցված է երկնքից, իսկ արքաներըª նշանակված Աստվածների կողմից...՚: Ամեն ոքª բարձրից ցածր և մեծից փոքր, ունեցել է իրեն ամրագրված համապատասխան իրավունքներն ու պարտականությունները, և առավել իրավունքների արժանացածը օրինաչափորեն ավելի շատ պարտականություններ է ունեցել: Իսկ ներցեղային օրենքների և բարոյական սկզբունքների առաջ անխտիր հավասար են եղել բոլորը...
Հին Հայերը, ապավինելով Տիեզերական Սրբազան Իշխանության կարգին և դարերի փորձությամբ թրծված նախնյաց իմաստությանը, շարունակել են առաջնորդվել ներցեղային օրենքներով ու բարոյականությամբ, ինչպես նաևª ավանդական կացութաձևով...
Բազմաթիվ իրավաբանական հասկացություններ սերնդե սերունդ փոխանցվել են բանավոր և ժամանակի ընթացքում ենթարկվել են խեղաթյուրումների այդ պատճառով դեռևս լրացուցիչ ուսումնասիրության կարիք կա: Ամենահին պատմական աղբյուրները հավաստում են, որ ավանդական օրենքները նույնիսկ փոքր շեղումների ենթարկվում են հազարամյակների ընթացքումª հաճախ գործելով ՙընդհատակում՚ª չգրված օրենքների ձևով: Ուրեմն ներկայումս պատմականորեն ամենահինը համարվող դատաիրավական օրենքները կարող են մարդկությանը իրականությունից հետ տանել նույնիսկ մի քանի տասնյակ հազարամյակ...
Պատմությանը հայտնի հնագույն Հայկական պետությունները (...Արատտա, Կուտիական և Նաիրյան ՙերկրների՚ դաշինքներ, Հայասա, ՈՒրարտու, Բիայնա (Այրարատ), Մեծ և Փոքր Հայքեր, Կիլիկյան Հայաստան և այլն) կամ պետական կազմավորումները շարունակաբար ունեցել են ոչ միայն իրենց պետական կարգը, դատաիրավական օրենքները, այլևª իրավաբանական հասկացությունները և, անկախ պետականության ձևից (...Աստվածապետական կամ աշխարհիկ միապետություն, ժառանգական կամ ընտրովի արքաների թագավորություն, իշխանապետություն, մարզպետություն, կյուրոպաղատություն, մելիքություն և այլն), պահպանել են Երկնային Սրբազան Իշխանության կարգը:
...Աստվածապետական միապետություններում հոգևոր ու աշխարհիկ իշխանությունը կենտրոնացված էր քուրմ-արքայի ձեռքում: Եվ հոգևոր առաջնորդին էր պատկանում երագույն Իշխանությունը, նա ճանաչվում էր որպես Աստծուց նշանակված գերագույն քուրմ (ՙԱստծո փոխարքա՚, ՙքրմապետ՚, ՙկենդանի Աստված՚, ՙԱստծո փոխանորդ՚ և այլն), որը ՙԱստծո կամքը՚ կատարողն էր: Պետական բոլոր գործերով զբաղվում էին հոգևորականները, իսկ կառավարման բարձրագույն մարմինը Ավագների Ժողովն էր, որում նախագահում էր արքան և ուներ վճռորոշ ձայնի իրավունք: Ավագների Ժողովը լուծում էր արտաքին քաղաքականության, ռազմական ղեկավարման և ռազմավարական նշանակության այլ հարցեր: Մշտական հսկողություն էր սահմանված հասարակական կյանքում, և տարբեր բնագավառներում կային համայնական, տոհմացեղային, առևտրական, տնտեսական (մասնավոր սեփականատիրական), հարկային, հողի, ջրային (ջրանցքաշինության), տաճարաշինության ու պետությունը ամրապնդող այլ իրավաբանական սահմանումներ: Ավագների ժողովին զուգահեռ գործել են նաև Ժողովրդական Ժողովները, որոնք ընտրում էին իշխանավորներին և այդ ընտրությունները համարվում էին Աստծո կամքը (ՙՁայն բազմացª ձայն Աստծո՚)...
Աշխարհիկ միապետություններում արքան հոգևոր բարձրագույն պաշտոնյա (գերագույն քուրմ, քրմապետ, կաթողիկոս...) չէր և հստակորեն սահմանազատված էին արքայի և հոգևոր առաջնորդի իրավասությունները: Նման պետությունը ղեկավարվում էր Հայոց արքունիքի, նրան առընթեր երագույն ատյանի (դիվանի), բարձրագույն վարչական մարմինների և գործակալությունների (սպարապետություն, մաղխազություն, մեծ դատավարություն...) միջոցով և անխախտ գործում էին ավանդական օրենքներն ու բարոյահոգեբանական սկզբունքները: Ավագների և Ժողովրդական Ժողովների նմանությամբ գործում էին Աշխարհաժողովները, Իշխանաց Ժողովները, ինչպես նաևª քաղաքային ինքնավարությունները (տեղական ինքնակառավառում)...
Կիրառվել է նաև արքաների ընտրության ձևը, որն ունեցել է հստակ ընտրակարգ, թագավորելու որոշակի ժամանակահատված և սահմանված իրավունքներ: Նման ձևը անառարկելիորեն արդարացրել է հատկապես Կուտիական շրջանումª բարեպաշտ արքաների աշխարհակալության ընթացքում...
Յուրօրինակ կառավարում և օրենքներ են կիրառվել Նաիրյան ՙերկրների՚ դաշինքների ժամանակաշրջանում, երբ գործում էր հոգևոր համադաշնությունը: Պատերազմների ընթացքում իշխաններից մեկն ընտրվում էր ընդհանուր ղեկավար, կենտրոնացվում էին բոլոր կարողություններն ու գործողությունները, իսկ հաղթական ավարտից հետո բոլոր ՙերկրների՚ իշխանները շարունակում էին անփոփոխ պահել իրենց կարգավիճակը, ՙերկրի՚ տարածքը, առանձնահատկություններն ու օրենքները...
Իրավաբանական և բարոյահոգեբանական սկզբունքները փոխվել են ըստ պետական կառուցվածքի, կախվածª պարզ կամ բարդ (համադաշնային), միատարր կամ բազմատարր լինելու հանգամանքից, որն էլ իր կնիքն է դրել փոխադարձ հարաբերությունների սահմանման ու կարգավորման մեջ: Ըստ իրավունքի պատմության բազմաթիվ մեկնաբաններիª Հայ իրավունքը նաև Արիական է (իսկ ավելի ընդարձակ իմաստովª Հայ Արիական), և հետագայում Հայ Ցեղի ազգայնացմամբ (մասնատմամբª ազգերի, ազգակիցների) ստացել է հստակ ազգային բնույթ, պահպանելով ՀայԱրիական սկզբնաղբյուրի հիմնական գծերը: Իրավունքի սկզբնական և ամենահին աղբյուրը սովորույթն էª սովորութական իրավունքը, և ՀայԱրիական իրավաբանական սահմանումները բխում են իրավունքի հենց այդ ակունքից: Այժմ օրենքները ՙստեղծում՚ են ՙշահագրգռված՚ մարդիկ, և իրենք էլ վճռում են ամեն բան, նրանց ՙօրինական՚ անօրինականություններին հիմնականում հակադրվում է բազմադարյա սովորույթը, որն արդեն ամրագրված է մեր ենի մեջ և ներհայեցողությամբ ինքնաբերաբար ուղղորդում ու կարգավորում է մարդու ինքնագիտակցությունը, գործունեությունը...
Դարերի ընթացքում, սերնդե սերունդ մեզ են հասել բազմաթիվ օրենքների ժողովածուներ, դատաստանագրքեր, մատենագրական և վիմագրական վկայություններ, հնագիտական և ազգագրական նյութեր, ինչպես նաև ՙիրավաբանական պատումներ՚ª բանահյուսությանª առասպելների (արժեքավոր է հատկապես ՙՍասնա Ծռերը՚), հեքիաթների, հայրենների, ժողովրդական խաղիկների, առած-ասացվածքների, առակների, աշուղա-գուսանական երգերի... միջոցով, որոնք մանրակրկիտ ուսումնասիրվել են, կազմվել (հաճախ անթույլատրելիորեն հիմնվելով նաև այլ աղբյուրների վրա կամ հարմարեցվել են տիրող բռնակալներին ու զավթիչներին) և շարունակաբար լրացվել ու ձևավորել են Հայ դատաիրավական միտքը:
Հայ իրավունքի որոշ մեկնաբաններ նշում են, որ Հայկական իրավունքն անցել է երկու հիմնական փուլª Հայրիշխանության և Մայրիշխանության, սակայն դա այդպես չէ, և Հայերի ծագումն ու զարգացումը, նույնիսկª երկրի անվանումը (Հարք, Հայրերի Երկիր) հերքում են դաª չբացառելով իհարկե, մասնակի դրսևորումները, որոնք ձեռքբերովի են ու բնականորեն մերժելի: Բոլոր դեպքերում էլ հստակորեն և անառարկելիորեն իրականացվել են ինչպես իրավունքները, այնպես էլ պարտականությունները, և կատարվել է հսկայական անցումª ընդհուպ անեծքից (որում ընդգրկված էին նաև քրեա-իրավական հասկացություններ), մինչև կանոնակարգված օրենքների ու իրավաբանական սահմանումների կիրառումը...
Բոլոր ժամանակներում առանձնապես կարևորվել է ընտանեկան, ամուսնա-ընտանեկան իրավունքը, որի սահմանած ձևը միակնությունն է եղել (իհարկե, այստեղ էլ մասնակիորեն կիրառվել է նաև բազմակնությունը, որը Հայրենիքից դուրս գտնվելու ու նաևª օտար ազդեցության հետևանք է): Այդ իրավունքի կիրառումը սերնդատվության շարունակելիության նախապայմանն է եղել: Ամուսնա-ընտանեկան իրավունքը սահմանել է ընտանիք, ընտանիքի կազմ, ընտանիքի գործելակարգ… հասկացությունները, մեկնաբանել և կարգավորել է ամուսինների անձնական և գույքային, ինչպես նաևª ծնողների և զավակների փոխհարաբերությունները, ամուսնության դադարեցումը, նշանադրության և պսակադրության (աղջկատես, աղջիկ ուզելª խնամախոսություն և այլն) կարգը, ամուսնական չափահասության, արյունակցական և խնամիական չհասության... սահմանումները: Ընտանիքի ստեղծումը և պահպանումը պետական և ազգային ամենօրյա խնդիր է, և օրենքները պետք է մշտապես աջակցեն, (ինչպես իրավական, այնպես էլ սոցիալական առումով) և օժանդակեն ընտանիքի ամուր, համերաշխ և բազմանդամ լինելուն (նահապետական ընտանիքներիª գերդաստանների վերականգնում): Հատուկ ուշադրության է արժանի նաև կնոջ իրավունքը, այն պետք է հոգատարություն ցուցաբերի և պաշտպանի Հայ կնոջը, մորը: Սա մշտապես ամրագրված է եղել ՀայԱրիական ներցեղային օրենքների մեջ և հետագայում կնոջ ստրկական վիճակը (ինչպես նաև կռապաշտության և այլ մոլությունների առաջացումը) այդ օրենքներից հիմնավորապես շեղվելու հետևանք էր: Ընտանիքի մեծ մոր ունեցած իրավունքները ՙզիջել են՚ միայն մեծ հոր ունեցած իրավունքներին և հստակորեն ստորաբաժանված են եղել հայրական ու մայրական ՙիրավական տիրույթները՚, որոնք հնարավորություն են ընձեռել ընտանիքի ներդաշնակ և օրինաչափ զարգացման համար: Հայ իրավունքի շատ ուսումնասիրողներ, այդ թվումª նաև օտարերկրյա, զարմացել են Հայ կնոջ ունեցած ազատություններից և իրավունքներից, որն անառարկելիորեն տարբերվում է այսպես կոչված ՙասիական՚ (նաև վերջերս ընդունվածª արևմտյան) իրավական սահմանումներից...
Վերջին հարյուրամյակներում, հատկապես երբ չունեինք պետականություն, ինչպես նաև նաև պետականություն ունեցած ժամանակ, Հայկական իրավունքը ներխուժման է ենթարկվել (Մովսիսական օրենքներ, ասուրա-հռոմեական, հունա-բյուզանդական իրավունքներ և այլ քաղվածական ձեռնարկներ, օրենսդրական մատյաններ...), որոնք խորապես ազդել և ձևափոխել են մեր ավանդական, ազգային-հոգևոր կերտվածքին բնորոշ ՙդատաիրավական դաշտը՚: Այնուամենայնիվ, ստեղծված օրենսգրքերը (ՙԿանոնագիրք Հայոց՚ և մի քանի դատաստանագրքեր) ներառել են որոշակի ավանդական իրավաբանական սահմանումներ, որոնք կիրառվել են նաև սփյուռքի բազմաթիվ համայնքների կողմից և նպաստել համայնքներում սեփական ազգային օրենսգրքերի (Հնդկաստանի, Լվովի, Աստրախանի...) ստեղծմանը: Իրավունքի պատմության հայ և օտարերկրացի բազմաթիվ մասնագետներ լրջորեն ուսումնասիրել են մեր հին (նաևª գաղթօջախների) օրենքները և հավաստել դրանց ինքնատիպությունը (օտարերկրյա ուսումնասիրություններիցª ՙՀայ իրավունքի պատմության ուրվագծերը՚, ՙՀայերի իրավունքը՚, ՙՀայ իրավունքի օրենքները՚, ՙՀայկական օրենքները՚... աշխատությունները) և արժեքավոր լինելը: Սակայն, վերջին դարերի օրենսգրքերը ակնհայտորեն կրել են եկեղեցու ազդեցությունըª փորձելով ծառայել կղերականությանը, հոգևորական դասի շահերի ամրապնդմանը: Ազգային եկեղեցական, արտաքին տեղական և տիեզերական հոգևոր ժողովներն իրենց հերթին սահմանում էին կանոններ, ստեղծում սահմանումների կարգերª ունեցած իրավասություններն ու քաղաքական ազդեցության կռվաններն ամրացնելու, տիրող կարգի շահերն ապահովելու նպատակով, և շատ բաներ ուղղակի փոխառվում էին հեթանոսությունից (թեև անողոքաբար ավերվեցին նախաքրիստոնեական կառույցներ և ոչնչացվեցին ահռելի պատմական ու գիտական արժեքներ): Այնուամենայնիվ, չունենալով պետականություն, Հայ Ազգը Հայրենիքում և նրանից դուրս գործածելով այդ ոչ ամբողջական դատաստանագրքերը, այնտեղ սահմանված իրավաբանական հասկացությունները, (պետական և վարչական, քաղաքացիական, ամուսնա-ընտանեական, հողի, ջրային, սեփականատիրական, պարտավորական (առքուվաճառք, փոխառություն-փոխատվություն, վարձակալություն, պահատվություն և այլն), ժառանգական, քրեական (հանցագործության տեսակներ, պատժի տեսակներ և այլն), դատական և դատավարական, զինվորական (սպարապետություն, թագակապ ասպետություն, մարդպետություն և այլն)... իրավունքները), պահպանեց և զարգացրեց Հայ իրավաքաղաքական միտքը (հասարակական-քաղաքական հայացքները), ազգային ավանդույթներն ու սովորույթներըª հաճախ օրենքներին զուգակցելով նաև ենի անջնջելի հիշողությունը...

Վերջին տասնամյակներում ընդհանրապես զրկված լինելով Ազգային ամբողջական օրենսգրքիցª ՀՀ-ում փաստորեն ընթանում է նոր ՙդատաիրավական դաշտի՚ ձևավորման աշխատանքը, և անհրածեշտ է, որ այն միանգամից հիմնվի բացարձակապես ազգային ավանդույթների ու սովորույթների, բարոյահոգեբանական և ազգային-հոգևոր կերտվածքի, ավանդական օրենսգրքերի և գենետիկ հիշողության վրա, որը նաև կարտացոլվի քրեական, վարչական, քաղաքացիական... օրենքների և Հայոց Սահմանադրության (*տես քաղաքական բնագավառի Սահմանադրության վերաբերյալ մասը) մեջ: Հայկական իրավունքը պետք է վերադառնա իրª ուժ և արդարություն տվող Ակունքներին և նպաստի Հայ Ազգի ու Հայաստանի իրավական պաշտպանվածության ամրապնդմանը, հետագա հզորացմանը...

--------------

Ընդդիմությունը հայտարարեց այս տարի Քաղաքացիական անհնազանդության տարի, իսկ մենք առաջարկում ենք անընդհատ քաղաքցիական ազգային անհնազանդություն օտարների օրենքների նկատմամբ
Trinity 777 is offline   Reply With Quote Quote selected
Old Oct 7, 2004, 19:32