![]() | |
| |||||||
| Home | Register | Blogs | FAQ | Members List | Calendar | Downloads | Arcade | Mark Forums Read |
| History and Politics История и Политика |
![]() |
| | LinkBack | Thread Tools | Display Modes |
| | |
| Школьник Join Date: Mar 2007 Location: Erevan
Posts: 176
Rep Power: 2 Reputation:
15 | Величием предков...Эпоха 331-95 д.н.э. Привет! Друзя! В центральных книжных магазинах Еревана -
уже находятса в продаже очередние книги из серии ВоеннаяЛетописи армянского народа - Военная летопись армянского народа. Книга Пятая (331-190 д.н.э.) и Военная летопись армянского народа. Книга Шестая (190-95 д.н.э.). Они охватывают период армянской истории эпохи Трех и Шести царств… Как и в предидуших частях, здесь так же по хрогологии даютса бытви и войны Армянской армии в указаный период. Подробно описано 1. Борба армянских царств против Александра Македонского и Диодохов (324-281 д.н.э.) 2. Война Диодохов (частично) (322-281 д.н.э.) 3. Армяно-СелевкидскаяI война (305-225 д.н.э.) 4. Армяно-СелевкидскаяII война (212-201 д.н.э.) 5. Союзнические войны армянской армии в рядах эллинистических государств 6. Селевкидо-Римская война (частично) (192-188 д.н.э.) 7. Армяно-СелевкидскаяIII война (189-160 д.н.э.) 8. I Северная война (184 д.н.э.) 9. Эвксинская война (112-96 д.н.э.) Все эти собития описиваютса обективно, свежим взглядом, сопостовлением сообшении мирових и армянских источников. В книге в частности даетса история царского дома Ервандуни, даетса реальная картина ее смены царским домом Армянских Аршакуни, обасновываютса реальност до сих пор обьявленных вымешлиннми первых Аршакуни Вагаршака I-ого (247-225), Аршака I-ого (225-212). В книге подробно изложена генеалогия Арташеса I-ого (201-160), даетса его родословная, который восходит к первим Аршакуни, обзороно расмотрены такие теми, как борьба армянских коралвеств против эллинстических государств Малой Азии и многие другие теми (чего стоит описание и обоснование реальности бытви в Басене, где Селвекидская армия была наголову разбыта...). В итоге перед взором читателья встает вся величия и слава армянскй истории IV-II веков д.н.э, встает в его реальном виде – такой, как была она на деле... Как и предыдуший, сей проект тоже НЕКОМЕРЧЕСКИЙ и книга вышла в ограниченнем количества.. Надеюсь продолжения последуют...Хочу отдельно благадарить тем моим уважаемым Читателям, которые уже приобрели предидушие части и этим дали возможность автору продолжить свое дело. ОГРОМНОЕ СПОСИБО ВАМ! Книгу можно сделать доступной и для зарубежного читателя… Для того, чтоб получить его, Вам нужно просто 5 евро или 300 рублей или 7 долларов передать мне любым способом, сообшить мне по e-mail-у Lion1700@yandex.ru , после чего я тут же пришлю Вам на обозначеный Вами e-mail Электронную версию книги или пришлю книгу по почте (естественно с афтографом)… Кстати, Ереванци моут и прямо у меня приобрести книгу – естественно опять с афтографом. Для этого Вам нужно просто прыслать мне маил и мы встретимса... Удачы Вам! |
| | |
| | #151 | ||||
| Профессор Join Date: Jul 2007 Location: Yerevan
Posts: 2,403
Rep Power: 2 Reputation:
401 | Quote:
Quote:
Quote:
.Quote:
| ||||
| | |
| | #152 | |
| Смотри мне прямо в глаза! | Quote:
Вообщем, у меня нет ни времени ни сил заниматься просветительской деятельностью, прошу прощения за резкость.
__________________ Богохульник, чревоугодник, прелюбодей, к вашим услугам. | |
| | |
| | #153 |
| Смотри мне прямо в глаза! | Особенно мне понравилась ссылка на С. Айвазяна, этого известного сказочника, который сам себе присвоил звание академика созданной им же самим академии Кстати, он по образования геолог, тол игоеграф, никакой он не историк.
__________________ Богохульник, чревоугодник, прелюбодей, к вашим услугам. |
| | |
| | #154 | |
| Lav aziz axper! | Quote:
![]() | |
| | |
| | #155 | ||
| Профессор Join Date: Jul 2007 Location: Yerevan
Posts: 2,403
Rep Power: 2 Reputation:
401 | Quote:
Quote:
| ||
| | |
| | #156 |
| Скромный ученый Join Date: Jun 2006 Location: В мягком удобном кресле...
Posts: 6,500
Blog Entries: 1 Rep Power: 5 Reputation:
624 | Дяденька Вадим, завязывай, в натуре. Людям еще и научная методика изложения неизвестна, чего ты надрываешься... Повторюсь - оставим топик энтузиастам, пущай облизывают друг друга, как это происходит на другом форуме, где книга Лиона пользуется широчайшей популярностью в узких кругах.
__________________ И этот милый старичок сказал с улыбкой мне: - Ловлю я воду на крючок и жгу ее в огне... |
| | |
| | #157 | |
| Оксюморон | Quote:
![]()
__________________ О,мудрость жизни! Как ты проста и как капризна.. | |
| | |
| | #158 | |
| Оксюморон | Quote:
![]()
__________________ О,мудрость жизни! Как ты проста и как капризна.. | |
| | |
| | #159 | |
| Оксюморон | Quote:
Повторю,что,помимо звуковых аналогий, есть еще и смысловая нагрузка слова "гиксос".И еще раз: Термин «хеку хасут» - принятое в Древнем Египте наименование ханаанских или сирийских вождей, которое применялось задолго до эпохи владычества гиксосов. Так, о «хеку хасут» сообщается в «Рассказе о Синухе»; предводитель племени азиатов на картине из гробницы в Бени-Хассан обозначен как «хеку хасут». Этот же термин встречается на скарабеях и других памятниках конца Среднего царства. В эпоху «Малых гиксосов», в частности, наименования фараонов иногда писались (на скарабеях) без картуша и содержали обозначение «heka khasut», например, «Heka khasut Anat-Her». Надпись о царе Хиане, (в заголовке) содержащая «HqA-xAswt», найдена на цилиндрических печатях (типично месопотамском предмете быта). В Туринском царском списке также упоминаются шесть правителей с титулами «хека хасут». Понятно,конечно,что каждый тянет одеяло на себя:армяне- в свою сторону,евреи- в свою.Но ведь есть и масса других ученых(русских,немцев,французов),которые не играют в игру "кто древнее?" ![]()
__________________ О,мудрость жизни! Как ты проста и как капризна.. | |
| | |
| | #160 |
| Младенец Join Date: Mar 2007 Location: Hayastan
Posts: 19
Rep Power: 0 Reputation:
11 | (ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԼԵՌՆԱՇԽԱՐՀԻ ԵՎ ՔԱՆԱԱՆԻ ՓՈԽԱՌՆՉՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ Մ.Թ.Ա.IV-II ՀԱԶԱՐԱՄՅԱԿՆԵՐՈՒՄ) Ծագումնաբանական ՆԵՐԱԾՈՒԹՅՈՒՆ Առաջավոր Ասիայի երկու տարածաշրջանների՝ Հայկական լեռնաշխարհի եւ Քանաանի միջեւ հնագույն ժամանակներում տեղի ունեցած փոխշփումների եւ փոխազդեցությունների պատմությունը գիտական գրականության մեջ գլխավորապես սահմանափակվում է բրոնզե դարի ընթացքում նկատված նմանատիպ երեւույթների մի փոքր տեսությամբ: Որպես կանոն, այդ վկայությունները, ժամանակագրական ըզգալի ընդմիջումներով, վերաբերում են Հայկական լեռնաշխարհի բրոնզեդարյան հուշարձաններում առկա նյութերի հետ ակնառու կամ որոշակի նմանություն դրսեւորող՝ սիրիա-պաղեստինյան, նաեւ մասնակիորեն՝ եգիպտական հնավայրերում (դամբարաններ) հայտնաբերված գտածոների համադրման արդյունքներին: Առայժմ այդ նմանությունները ընդամենը նկատվել են, սակայն հիմնավոր պատմագիտական (մշակութաբանական, էթնիկական եւ այլ) եզրակացություններ չեն արվել: Ատենախոսության նպատակը մ.թ.ա. III-II հազարամյակներում Հայկական լեռնաշխարհի եւ Քանաանի միջեւ տեղի ունեցած շփումների բոլոր դրսեւորումների փաստագրական հիմքերի վերհանումն է, դրանք գիտական շրջանառության մեջ դնելը: Այդ նյութերի հիման վրա կկատարվեն համապատասխան պատմագիտական եզրակացություններ, որոնք ներառում են ինչպես երկու տարածաշրջանների միջեւ ընդհանուր բնույթի շփումները, այնպես էլ հետագայում, արդեն մ.թ.ա.II-I հազարամյակների սահմանագլխում ձեւավորվող հայ եւ հրեա ժողովուրդների միջեւ առկա տարբեր բնույթի ընդհանրությունները (մարդաբանական, մշակութային - հոգեւոր, լեզվական): Ըստ էության, սա հայագիտության եւ ընդհանրապես Առաջավոր Ասիայի հնագույն պատմության մեջ նոր բնագավառ է, որով էլ բացատրվում է ատենախոսության որոշ բաժինների բանավիճային բնույթը: Ներկայացվող ուսումնասիրությունը դնում է այս խնդրի հետազոտության հիմնասյուները՝ հետագայում աղբյուրագիտական հենքի խորացման եւ ամրապնդման ակնկալիքով: Ատենախոսության թեմայի բնորոշ առանձնահատկությունն այն է, որ մ.թ.ա. III-II հազարամյակների ընթացքում երկու տարածաշրջանների միջեւ ընթացած շփումները քննարկվում են ազգագոյացման գործընթացի ետնախորքի վրա: Սա այն ժամանակաշրջանն է, երբ թե Հայկական լեռնաշխարհը, թե Քանաանը էթնիկական առումով իրենցից ներկայացնում էին հաճախ դժվար բնորոշվող պատկեր: Այս տեւական ժամանակահատվածում Առաջավոր Ասիայի գրեթե բոլոր շրջաններում, առաջին հերթին՝ Հայկական լեռնաշխարհում վկայված են ժողովրդագրական խոշոր ցնցումներ, որոնք ներկայանում են տարբեր չափերի էթնիկական տեղաշարժերի ձեւով: Այդ տեղաշարժերը ներառնում էին ինչպես Հայկական լեռնաշխարհին անմիջականորեն սահմանակից շրջանները, այնպես էլ ավելի հեռու ընկած տարածքները: Այսօր հնագիտական նյութերը, որոշ դեպքերում նաեւ գրավոր աղբյուրները թույլ են տալիս մասնակիորեն վերականգնելու շուրջ երկու հազարամյակ ընդգրկող իրադարձությունների շղթան, սակայն պատկերը շատ դեպքերում թերի է: Ատենախոսը որպես հիմք է ընդունել այն տեսական մոտեցումը, ըստ որի երկու եւ ավելի էթնոմշակութային համալիրների տեւական փոխշփումները, անկախ դրանց կրողների քանակից, պետք է պահպանվեին տվյալ տարածքի նյութական եւ հոգեւոր մշակույթի տարրերի տեսքով: Բրոնզե դարում դեպի սիրիա-պաղեստինյան տարածաշրջան Հայկական լեռնաշխարհից եւ հարակից շրջաններից ընթացած տեղաշարժերը պետք է հանգեցնեին այստեղ հնդեվրոպական եւ խուրրիական մակաշերտի (սուպերստրատ) ձեւավորմանը: Եվ եթե նկատի ունենանք այն հանգամանքը, որ եկվորները տեղացիների համեմատ շատ դեպքերում գտնվում էին սոցիալական, քաղաքական եւ մշակութային զարգացման ավելի բարձր մակարդակի վրա, ապա դժվար չէ ենթադրել, որ նորամուտ մշակութային տարրերը, գոնե մասամբ, պետք է արմատավորվեին տեղում եւ պահպանվեին ավելի ուշ շրջանում այստեղ ձեւավորված էթնոսների, առաջին հերթին՝ հրեա ժողովրդի մեջ: Ատենախոսության առաջին գլուխը նվիրված է ուսումնասիրության առարկայի հնագիտական-մարդաբանական ասպեկտին: Առանձնակի կարեւորություն ունեն Հայկական լեռնաշխարհի վաղ բրոնզեդարյան Կուր-Արաքսյան մշակույթի կրողների տեղաշարժերը, որոնք մ.թ.ա. III հազ. կեսերին ծավալվեցին դեպի Փոքր Ասիա, Իրանական բարձրավանդակ, Սիրիա եւ Քանաան (Burney and Lang, 1971; Kelly-Buccellati, 1979; Burney, 1980; 1989; 1997; Palmieri,1986; Frangipane, 1993 եւ այլն) եւ որի հետեւանքով այստեղ ի հայտ եկավ Քիրբետ-Կերակյան մշակութային համալիրը: Առ այսօր պարզ չէ Քիրբետ-Կերակի կրողների էթնոլեզվական պատկանելությունը (հնդեվրոպական թե խուրրիական, կամ գուցե երկուսը միասին): Սակայն անվիճելի է այդ տեղաշարժի ազդեցությունը սիրիա-պաղեստինյան տարածաշրջանի վրա. այստեղ գոյություն ունեցող քաղաքային կենտրոնները գրեթե ամբողջությամբ վերացան: Թե Կուր-արաքսցիների տեղաշարժերը ինչպիսի տարածք կարող էին ընդգրկել եւ ինչպիսի ժողովրդագրական փոփոխությունների հանգեցնել, ոչ միշտ է, որ ըմբռնելի է: Այնուհանդերձ, անհրաժեշտ է արձանագրել, որ վերոհիշյալ լայնածավալ ավերածությունները չէին կարող չավարտվել Կուր-Արաքսի կրողների հաստատումով Քանաանում, որից էլ բխում է նրանց մասնակցությունը այս տարածաշրջանի հետագա էթնոմշակութային զարգացումներում: Սիրիա-պաղեստինյան տարածաշրջանի քաղաքական, տնտեսական եւ մշակութային զարգացումների վրա այսպես կոչված Կիրբեթ-Կերակյան մշակույթի կրողների թողած ազդեցության, ինչպես նաեւ Հայկական լեռնաշխարհում ավելի վաղ շրջանում (վաղ բրոնզեդար) այդ մշակույթի առկայության մասին մասնագիտական հրատարակություններում վաղուց ի վեր կատարվել են համապատասխան հետազոտություններ (Amiran, 1952; 1965; 1968; Braidwood and Braidwood, 1960; Todd, 1973; Kelly-Buccellati, 1979; Burney, 1989): Ատենախոսության մեջ նախորդ ուսումնասիրություններում օգտագործված նյութերը հավելվում են նորահայտ աղբյուրներով եւ թարմ մասնագիտական ուսումնասիրություններով: Առաջին գլխի երկրորդ բաժնում քննարկվում է «արմենոիդ» մարդաբանական տիպի ներկայության խնդիրը Քանաանում: Այստեղ պատմական բոլոր ժամանակներում, սկսած նեոլիթից, արձանագրված է այդ տիպի զգալի դերը, որի բացատրությունը կարիք ունի ավելի խոր հետազոտության, դրա պատճառների վերհանման: Այս մարդաբանական տիպի լայն տարածումը, Քանաանից բացի, Առաջավոր Ասիայի տարբեր տարածաշրջաններում (Միջագետք, Սիրիա, Հայկական լեռնաշխարհ, Փոքր Ասիա, Իրանական բարձրավանդակ), ինչպես նաեւ Եվրոպայում եւ այլ շրջաններում (von Luschan, 1911; 1943; von Oppenheim, 1933; Coon, 1939; Angel, 1953; Phillips, 1965; Ferembach, 1966; Mellaart, 1966; 1965; Arensburg, 1973; Childe, 1973; Moisheson, 2001 եւ այլն), հարկադրում է համապատասխան հիմնավորում տալ դրա կրողների տեղաշարժերին: Այս առումով կարեւոր է նշել մի հանգամանք: Հայկական լեռնաշխարհի եւ Քանաանի հասարակությունների անմիջական շփումները, որպես կանոն, կարող էին տեղի ունենալ միայն էթնիկական տեղաշարժերի փուլերում, քանի որ սրանց միջեւ առկա էր տարածական զգալի անջրպետ՝ Սիրիան եւ Հյուսիսային Միջագետքը: Ատենախոսության երկրորդ գլխում ներկայացվում է Հյուսիսային Միջագետքում մ.թ.ա. III հազ. վերջերին - II հազ. սկզբներին տիրող քաղաքական իրավիճակը (O’Callaghan,1948; Wilhelm, 1989; Salvini, 1998; Steinkeller, 1998 եւ այլն), այստեղ ընթացող գործընթացները, որոնց արդյունքում որոշ ժամանակ անց (միջին բրոնզե դարի վերջերին - մ.թ.ա. XVIII-XVIIդդ.) Հայկական լեռնաշխարհից եւ հարակից շրջաններից դեպի Սիրիա եւ Քանաան տեղի ունեցավ տեղաշարժային երկրորդ ալիքը, եւ որը լավ վկայված է գրավոր եւ հնագիտական նյութերով: Այս տեղաշարժն ընդգրկում էր Հյուսիսային Միջագետքի խուրրիներին եւ հնդեվրոպացի արիացիներին: Աշշուրի պետության անկման շրջանում խուրրիները եւ նրանց հետ սերտ շփումների մեջ գտնվող արիացիները աստիճանաբար ծավալվեցին դեպի հարավ-արեւմուտք՝ Սիրիա եւ Քանաան, որի հետեւանքով վերոհիշյալ ընդարձակ տարածաշրջանում առաջ եկան մեծաքանակ մանր քաղաքական միավորներ (O’Callaghan, 1948; Albright, 1966; Mayrhofer, 1966; Wilhelm, 1989 եւ այլն): Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խուրրիների նախնական բնակության վայրի (Speiser, 1933; Ungnad, 1936; Gelb, 1944; Hrouda, 1971; Burney and Lang, 1971; Kammenhuber, 1977; Burney, 1980; Wilhelm, 1989; Steinkeller, 1998 եւ այլն), նրանց եւ արիացիների համակեցության հարցերին, որոնք կարեւոր նշանակություն ունեն ատենախոսության առջեւ դրված խնդիրների լուսաբանման համար: Հայկական լեռնաշխարհի եւ Քանաանի միջեւ առնչությունների ետնախորքում նույնքան մեծ տեղ ունեն «արիացիները» (հնդիրանական լեզվախմբի առայժմ դժվարըմբռնելի մի ներկայացուցիչ), որոնց դերը անչափ մեծ է հայ եւ հրեա էթնոսների միջեւ քննարկվող ընդհանրությունների ձեւավորման ասպարեզում: Արիացիների խնդիրը քննարկվում է խուրրիների պես միեւնույն կտրվածքով: Հրապարակի վրա առկա հետազոտություններում արիացիների իրական դերը որոշակիորեն թերագնահատված է (Kammenhuber, 1961; 1968; 1977; ԺՖяՍՏվՏՉ, 1970; Renfrew, 1988; Mallory, 1989 եւ այլն), չնայած նախկինում եւ այսօր էլ բացահայտված է այս էթնիկական խմբի մասնակցությունը Առաջավոր Ասիայի էթնոքաղաքական եւ մշակութային զարգացումներում (Mironov, 1933; O’Callaghan, 1948; Kronasser, 1963; Mayrhofer, 1966; 1974; Gamkrelidze and Ivanov, 1985 եւ այլն): Խուրրիների եւ արիացիների եւս մեկ տեղաշարժ, այս անգամ արդեն հարկադիր, վկայված է մ.թ.ա. XV-XIVդդ.: Եգիպտական XVIII դինաստիայի փարավոնների (Թութմոս III, Ամենհոտեպ II) նվաճումների ընթացքում Միտաննիից գերեվարվեցին եւ Քանաանում բնակեցվեցին մեծաքանակ խուրրիներ եւ արիացիներ: Ատենախոսության միեւնույն գլխում քննարկվում է մասնագիտական գրականության մեջ վաղուց ի վեր լուրջ բանավեճերի առարկա հանդիսացող հիքսոսյան խնդիրը (Albright, 1930-31; Engberg, 1939; Potratz, 1939; Redford, 1970; 1997; Helck, 1971; Ward, 1975; Bietak, 1997 եւ այլն): Եգիպտոսում հիքսոսների ներկայությանն առնչվող անվանաբանական եւ հնագիտական նյութերի քննարկման արդյունքում ատենախոսը կատարում է մի շարք դիտարկումներ, որոնք թույլ են տալիս զգալիորեն պարզելու հիքսոսների էթնիկական պատկանելության եւ նախնական բնակության վայրի հետ կապված կարեւոր խնդիրներ: Մասնավորապես, պարզություն է մտցվում հիքսոսյան անուններում սեմական լեզուների զգալի ներկայության հարցում: Վերոհիշյալ տեղաշարժային ալիքների հետեւանքով Քանաանում ենթադրելի է խուրրի-արիական զգալի բնակչության հաստատում, որը, անկասկած, իր հետքն է թողել այս տարածաշրջանի բնակչության էթնո-մարդաբանական եւ մշակութային դիմագծի վրա: Երկրորդ գլուխը եզրափակում է Սիրիայում եւ Քանաանում ժողովրդագրական իրավիճակի վրա վերոհիշյալ խուրրի-արիական ներգաղթի ունեցած հետեւանքներին նվիրված տեսությունը: Ի մի են բերվում տարբեր հետազոտողների կատարած ուսումնասիրությունների արդյունքները (Mironov, 1933; Dumont, 1947; Mayrhofer, 1966; 1974; Albright, 1966; Laroche, 1966): Ատենախոսության երրորդ գլխում քննարկվում է հրեա ժողովրդի ծագումնաբանության հիմքում գտնվող Աբրահամ նահապետի հյուսիսմիջագետքյան առնչության խնդիրը: Հեղինակը, հենվելով ինչպես Սուրբ Գրքի տվյալների, այնպես էլ մի շարք այլ բնույթի փաստերի ու փաստարկների վրա, եզրակացնում է, որ Աբրահամի տոհմի նախնական բնակության վայրը ոչ թե հարավային Միջագետքի Ուր քաղաքն էր, այլ հյուսիսային Միջագետքի Ուրը (= հետագա ժամանակների Ուռհա-Ուրֆա): Հատուկ քննարկվում է Հյուսիսային Միջագետքի, որպես Առաջավոր Ասիայի տարբեր տարածաշրջանների միջեւ ուրույն կապող օղակ, տարբեր էթնոմշակութային հանրությունների հանդիպավայր լինելու խնդիրը: Սեպագրական, անտիկ եւ հայկական աղբյուրների, պատմագիտական եւ լեզվաբանական ուսումնասիրությունների (Weidner, 1923; Luckenbill, 1926-1927; Smith, 1928; Ungnad, 1936; Gelb, 1944; O’Callaghan, 1948; Grayson, 1972-1976; Steinkeller, 1998 եւ այլն) լույսի ներքո հետազոտվում է այս տարածաշրջանի նշանակությունը որպես տարբեր ժողովուրդների միջեւ տեւական փոխառնչությունների իրացման կենտրոն: Ատենախոսը փորձում է հիմնավորել այն տեսակետը, որ Հյուսիսային Միջագետքում են դրվել հայերի, հրեաների, արամեացիների եւ մյուս ժողովուրդների միջեւ մասնագետների վեր հանած ընդհանրությունները լեզվի, կրոնի, կենցաղի եւ այլ ասպարեզներում: Ը |