| |
| |||||||
| Home | Register | Blogs | FAQ | Members List | Calendar | Downloads | Arcade | Mark Forums Read |
| Literary nook Литературный уголок |
 |
| | LinkBack | Thread Tools | Display Modes |
Jun 1, 2005, 09:04
| #1 |
| Бакалавр Join Date: Dec 2004 Location: in Yerevan
Posts: 690
Rep Power: 4 Reputation:
10 | Հ. Թումանյան ԳԱՐՆԱՆ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆ .... ԳԱՐՆԱՆ ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆ Մի՞տդ է գալիս մեր քեֆն, ընկեր, Այն ճյուղալի ծառի տակին, Երբ գնացինք դիմավորել Նոր գարունքին ու նոր կյանքին։ Այն լավ օրից տարիք անցած, Ես այն ճամփով անցնում էի, Եվ ականջիս դիպավ հանկարծ Մեր աղմուկը ուրախալի... Պարզ ու որոշ ես լըսեցի Այն կենդանի ձայներն, ընկեր. Շըրըխկոցը բաժակների, Աշխույժ ծիծաղ, ճառ ու երգեր... Ու սրտաթունդ վեր նայեցի. Բայց կարոտած աչքիս առաջ Դաշտում դալար ու ամայի Մեր հին ծանոթ ծառն էր կանաչ։ Լուռ ու դատարկ մարգի վրա Մենակ կանգնած մընում էր նա, Նա էլ, կարծես, բան էր հիշում Եվ տխրալի ձայնով շըրշում... Մի՞տդ է գալիս մեր քեֆն, ընկեր, Այն ճյուղալի ծառի տակին... Բայց, ո՞վ գիտի, ո՞ւր ես ընկել, Եվ կըտեսնե՞նք միմյանց կըրկին։ |
|   |
|
Jun 1, 2005, 09:10
| #2 |
| Бакалавр Join Date: Dec 2004 Location: in Yerevan
Posts: 690
Rep Power: 4 Reputation:
10 | u eli.........enjoy! ՄՈՌԱՑՎԱԾ ՍԵՐ Սիրում էի երբեմըն քեզ... Այժըմ ևս տակավին Իմ սրտումը դու ապրում ես, Բայց ոչ ուժով քո նախկին։ Առաջ հընչում էիր մաքուր, Որպես աղոթք իմ հոգում, Որպես սիրո նախանձ և հուր՝ Տաք արյունս բորբոքում։ Այժմ՝ որպես վաղուց մեռած Բարեկամի հիշատակ, Կամ մանկության օրով սիրած Մի հին երգի եղանակ... Քո անունըդ այժմ տալիս, Էլ «հոգյակ» չեմ ես ասում, Չեմ աշխատում քուն մտնելիս, Որ քեզ տեսնեմ երազում։ Բայց զարմանքով երբեմնապես, Մտածում եմ ակամա, Ինչո՞ւ էլ դու սիրելի չես, Ինչո՞ւ ես քեզ մոռացա... *** Օ՛, լո՛ւռ կաց, ընկե՛ր. այդ ի՞նչ ես երգում. Ինչո՞ւ ես խաղաղ հոգիս փոթորկում Ուրախ օրերի սիրելի երգով Եվ սիրտս վառում անցյալի կրակով... Քո ձայների հետ վաղուց հեռացած Մի ուրիշ պատկեր մտքումս երևաց. Ահա, կենդանի կանգնեց առաջիս, Եվ, ահա, դարձյալ կարոտ ականջիս Հնչում է նորա ձայնը սրտալի, Որպես երբեմն, երբ սիրված էի։ Եվ մտքումս ահա լուսավորվեցան Հին ցնորքներս, անցքեր զանազան, Գծերը հոգուս ծանոթ դեմքերի, Տեսարանները հայրենի երկրի, Այն օրհնյալ երկրի, ուր մի ժամանակ Վայելում էի լիուլի հրճվանք... Բայց զրկված եմ ես այժմ բոլորից. Դու հիշեցնում ես կորուստս նորից՝ Երջանկությունս մռայլ վիճակում Եվ այդպես անգութ սիրտս կտրատում... Ո՛հ, ներում եմ քեզ, չեմ հանդիմանում. Չըգիտես, հոգիս, թե ի՛նչ ես անում. Սակայն մի՛ երգիր այդ երգը ինձ մոտ, Թո՛ղ, երգիր ուրիշ մի երգ անծանոթ։ ՀՐԱԺԵՇՏ Այստեղ ահա կըբաժանվենք. Մնաս բարյավ, սիրելի. Այսպես ես չեմ ցավել երբեք Դառնությունով սիրտս լի։ Այստեղ ահա քեզ թողնում եմ Եվ չգիտեմ, ուր կերթաս. Կասկածներից ես դողում եմ... Թող պահպանե քեզ աստված։ Ա՛խ, առանց քեզ տխուր կյանքիս, Օրը տարի կդառնա, Բայց ուր լինիս, դարձյալ հոգիս Շուրջդ պիտի թրթռա։ Մնաս բարյավ, բայց միշտ հիշիր, Որ քեզ շատ եմ կարոտել. Եվ տեսության ժամի համար Չըմոռանաս աղոթել։ |
|
| |
|
| Thread Tools | |
| Display Modes | |
| |
Linear Mode
