Енгибаров- hayeren.

[Сизиф]

После того, как мой перевод Пушкина не был освистан, а PsilocybeLarvae и Багирка так хорошо перевели Енгибарова и Терьяна, у меня появился зуд перевода, который стал нестерпимым, когда я прочитал перевод миниатюр Енгибарова на армянский, которыe мне не понравились, и я, как обычно в таких случаях, решил сам перевести его миниатюры.
Чтобы читатели могли оценить и критиковать по-существу,
я помещу тут также и оригиналы.

Фонари

Ночь. Идет мелкий дождь. Капли дождя видны, когда попадают под свет фонарей,
и кажется, что фонари вдоль улицы плачут.
О чем?
Фонари плачут дождливой ночью только о том, что не удалось людям, потому что сами они - просто фонари, своей печали у них нет. И плачут они целую ночь от одиночества, от того, что идет дождь, и завтра нелетная погода, и кто-то не встретится, кто-то недолюбит, недоцелует... И оттого, что завтра нелетная погода, этой ночью вдоль улицы
плачут фонари.

***

Լապտերները

Գիշեր է:
Անձրև է մաղում: Անձրևի կաթիլները երևում են, երբ նրանք ընկնում են լապտերների լույսի տակ,
և թվում է, թե լապտերները արտասվում են:
Ի՞նչի մասին:
Անձրևոտ գիշերներին նրանք արտասվում են մարդկանց անհաջողությունների մասին, որովհետև նրանք ընդամենը լապտերներ են, իրենք սեփական թախիծ չունեն: Ու արտասվում են նրանք ամբողջ գիշեր մենակությունից, նրանից, որ անձրևում է, և վաղը կլինի ոչ թռիչքային եղանակ, և ինչ-որ մեկի
հանդիպումը չի կայանա, ինչ-որ մեկի սերը, ինչ որ մեկի համբույրը կընդհատվի...
Եվ որովհետև վաղը կլինի ոչ թռիչքային եղանակ , այս գիշեր արտասվում են փողոցի երկայնքով կանգնած լապտերները:

[Jane]

Originally Posted by Сизиф

Ах тааак... а я думал- похвала, и начал даже таять...

И совсем не похоже, а очень даже хорошо, в армянских переводах переводили "во дает" как "hama te talis e", а у меня не так, вот!

Так это и есть похвала Я же говорю мне это нравится...

Я не о том случае, когда перевод фразы звучит ну ооочень нелепо , а как раз наоборот...

[Сизиф]

Originally Posted by enaJ

Так это и есть похвала Я же говорю мне это нравится...

Я не о том случае, когда перевод фразы звучит ну ооочень нелепо , а как раз наоборот...

Ясно, ясно...
Ладно, а теперь перейдем к делу.

Я и Ты

Я женщина. Хочешь, открою тайну? Постарайся понять.
Я и Ты - это весь Мир. Потому что Я и Ты - это Вечность.
Потом будут ОНА и ОН, но это все равно Мы.
Я и Ты - это Вечность.
Постарайся, наконец, понять.

Ես ու Դու

Ես կին եմ: Ուզո՞ւմ ես քեզ մի գաղտնիք բացեմ:
Փորձիր հասկանալ:
Ես ու Դու՝ դա ամբողջ Աշխարհն է: Որովհետև Ես ու Դու՝
դա Հավերժությունն է: Հետո կլինեն Կինն ու Տղամարդը,
բայց դա միևնույն է Մենք ենք: Ես ու Դու՝ դա Հավերժությունն է:
Փորձիր վերջապես հասկանալ:

[Jane]

Кстати, Трилока, у Вас уже решилась проблема с армянским или транслит все еще нужен?

[Сизиф]

Художнику

Дорога - это единственное, что тебе никогда не изменит.
Наскучит уют, остынет любовь, и останется только Дорога,
и где-то далеко впереди - Надежда, что будет любовь, покой...
А сегодня ты снова в Дороге, и с тобой снова Тревожность.
И не лги себе: без нее ты не можешь.
Любовь и покой - это только мираж, без которого не бывает Дороги.


Նկարչին

Ճանապարհը դա միակ բանն է, որ երբեք քեզ չի դավաճանի:
Կձանձրացնի հարմարավետությունը, կսառի սերը,
և կմնա միայն Ճանապարհը, և ինչ-որ տեղ հեռվում Հույսը,
որ էլի կլինեն սեր և անդորր...
Իսկ այսօր դու նորից Ճանապարհին ես, և նորից քեզ հետ է
Անհանգստությունը: Եվ մի ստիր ինքդ քեզ` առանց դրա դու չես կարող:
Սերը և անդորրը ընդամենը պատրանք են, առանց որոնց
Ճանապարհ չի լինում:

[Сизиф]

Дорога

Я уезжаю.
Я завтра уеду.
Дорога длинная-предлинная.
И такой же длинный поезд.
Состав из десятков, а, может быть, сотен тысяч вагонов.
Сто окон в каждом вагоне, потому что каждый вагон - это столетие.
Я войду в последний вагон, чтобы быть хоть немного ближе к тебе.

Ճանապարհը

Ես մեկնում եմ:
Ես վաղը կմեկնեմ:
Ճանապարհը երկար-երկար է, և նույնքան երկար է գնացքը:
Այն կազմված է տասնյակ, գուցե և հարյուր հազարավոր վագոններից:
Հարյուրական լուսամուտ կա յուրաքանչյուր վագոնում , որովհետև յուրաքանչյուր վագոնը՝ դա մի հարյուրամյակ է:
Ես կմտնեմ վերջին վագոն, որ գոնե մի քիչ մոտ լինեմ քեզ:

[BagirkaN]

Cизифушка, прочла все, что было с момента моего отсутствия. Какой же ты... молодееец!

[Трилока]

Ուզո՞ւմ ես քեզ մի գաղտնիք ասեմ:

дер чес мткапохвел?чес узум "гахтнике бацес"?

enaJ
спасибо,Женечка)уже все в порядке

[Сизиф]

O, Багирка вернулась, а я уже собирался письмо написать...
Спасибо за высокую оценку моих скромнейших переводов, dear Bagirka,
но неужели нет никаких замечаний?

Трилока:
Der chem bacel?? Опять моя рассеянность... mi tegh baceci, mi tegh togheci... arden baceci.

[BagirkaN]

Cизифушка, я можно сказать больше 14 лет не была в Армении (одна поездка на пару недель в 1998 году не в счет) - язык помню, читать умею, но вот замечания делать мне как-то не по статусу, - нравится - это да.... Красиво, очень.

[Сизиф]

А кто перевел совсем недавно "Карусель" Терьяна так хорошо?
Так что не скромничай, Багирочка...

Раз понравилось, еще один перевод (не старушек :р)

* * *
Я снова один. Это мучительно.
Это жутко, будущее кажется совсем беспросветным.
Удивительно трудно, да не очень-то это ново -быть одному.
Нет близкого человека, женщины, которая бы поверила,
согрела бы тебя, и уже, наверное, больше не будет.
Это горькая истина.
А завтра мучительно трудная, каторжная работа, настоящую цену которой знаешь только ты сам. И так ничтожен будет успех,
если он только будет; зато как страшно поражение!
Мой зритель, я верю в то, что ты должен быть добрым.
О чем ты сегодня, сейчас, в этот вечер, думаешь, ты, который завтра придешь меня смотреть? Наверное, уж не обо мне. А если и обо мне, тебе ведь и в голову не придет, как тоскливо, как не хочется жить этому клоуну, как ему одиноко. Да и голодно тоже. Как же так, что любовь
и громадная требовательность в любви приводят к разрыву?
Разве тебе придет в голову, что я совсем, понимаешь, абсолютно одинок. Как мне объяснить, что я не могу простить любимой женщине ее обычного человеческого женского прошлого, потому что для меня прошлое, настоящее и будущее моей любимой - это одно, потому что я любил ее
в тот день, когда она родилась, и буду любить до дня ее смерти, и все, что с ней произойдет в этот промежуток, касается меня,
все я воспринимаю, как если бы это случилось сегодня утром.
Не понимаю, ничего не понимаю, не понимаю ваших законов, вашей морали, вашей любви, взрослые!
Не знаю, как я буду жить. В вашем мире я жить не смог,
а в своем - я совсем один.

***

Ես նորից մենակ եմ: Դա տանջալի է:
Դա սարսափելի է, ապագան բոլորովին անհույս է թվում:
Զարմանալիորեն դժվար է, և այնքան էլ նոր բան չէ դա՝ միայնակ լինելը:
Չկա մոտիկ մեկը, մի կին, որը կհավատար, կջերմացներ քեզ, և երևի այլևս չի էլ լինի... Սա է դառը ճշմարտությունը:
Իսկ վաղը սպասվում է տանջալիորեն դժվար, տաժանակիր աշխատանք,
որի իսկական գինը միայն դու գիտես:
Եվ ինչ չնչին կլինի հաջողությունը, եթե նույնիսկ լինի,
և ի՜նչ ահավոր կլինի պարտությունը:
Իմ հանդիսատե'ս, ես հավատում եմ, որ դու պետք է բարի լինես:
Ինչի՞ մասին ես դու այսօր, այս պահին, այս երեկո մտածում,
դու', որ վաղը գալու ես ինձ դիտելու:
Հաստատ ո'չ իմ մասին: Իսկ եթե նույնիսկ մտածում ես իմ մասին,
քո մտքով էլ չի անցնի, թե ինչ տրտում է, թե ինչպես չի ուզում ապրել
այդ ծաղրածուն, ինչ միայնակ է նա զգում իրեն:
Նաև սոված է:
Այդ ինչպե՞ս է պատահում, որ սերը և սիրո հանդեպ
հսկայական պահանջկոտությունը բերում են խզման:
Միթե՞ քո մտքով կանցնի, որ ես բոլորովին, հասկանում ես, բացարձակ միայնակ եմ:
Ինչպես քեզ բացատրեմ, որ ես չեմ կարողանում ներել իմ սիրած կնոջը նրա սովորական մարդկային, կանացի անցյալը, որովհետև ինձ համար իմ սիրելիի անցյալը, ներկան և ապագան միևնույն բանն են, որովհետև ես սիրում էի նրան նրա ծնված օրից, և կսիրեմ նրան մինչև նրա մահվան օրը, և այն ամենը, որ կպատահի նրա հետ այդ ընթացքում վերաբերվում է ինձ, և ես այդ ամենը ընկալում եմ այնպես, կարծես դա տեղի է ունեցել այս առավոտ:
Չեմ հասկանում, ոչինչ չեմ հասկանում, չեմ հասկանում ձեր օրենքները, ձեր բարոյականությունը,
ձեր սերը, մեծահասակնե'ր:
Չգիտեմ՝ ինչպես պետք է ապրեմ: Ձեր աշխարհում ես չկարողացա ապրել,
իսկ իմ աշխարհում ես բոլորովին միայնակ եմ:

[Сизиф]

Под старыми липами

На автобусной остановке под старыми липами сидела на скамейке девчонка в подвенечном платье с красивой белой вуалью, а в руках
у нее были розы, тоже очень красивые, снежно-белые.
А вокруг стояли люди. Кто ехал с работы, кто в театр, а кто на стадион; кто ждал семерку, а кто одиннадцатый. И, понятно, на девушку в белом подвенечном платье никто не обращал внимания, потому что в таком платье обычно приходят на конечную остановку, где заканчиваетсямаршрут автобуса, где можно оглядеться, выбрать, с кем поехать дальше, а она стояла на обычной автобусной остановке под старыми липами.
Гордая девчонка. Она верила, что увидев ее, кто-то должен бросить
все свои дела, протиснуться к двери и выпрыгнуть на ходу или,
придя на остановку и увидев ее, поехать совсем в другую сторону.
Но люди редко бросают начатые дела посредине, и они только улыбались, глядя на нее, потому что подвенечное платье было модное.
Я видел ее только однажды. Может быть, потом она с кем-то уехала,
а, может быть, белые розы, которые она держала в руках,
стали ронять свои лепестки, и она ушла.
А я все жду и каждый раз прижимаюсь лбом к стеклу, может быть,
она появится снова, и не могу себе простить, что в тот день не смог вырваться из толпы и проехал остановку под старыми липами.

Ծեր լորենիների տակ

Ավտոբուսի կանգառում ծեր լորենիների տակ դրված նստարանին նստած էր հարսանեկան զգեստ հագած մի աղջիկ` գեղեցիկ սպիտակ քողով, ձեռքին բռնած նույնքան գեղեցիկ ձյունաճերմակ վարդեր:
Իսկ նրա շուրջը մարդիկ էին կանգնած : Մեկը վերադառնում էր աշխատանքից,
մյուսը թատրոն էր գնում, երրորդը՝ մարզադաշտ. մեկը սպասում էր յոթ համարի ավտոբուսին, մյուսը տասնմեկերորդին: Եվ պարզ է, որ սպիտակ հարսանեկան զգեստով աղջկա վրա ոչ ոք ուշադրություն չէր դարձնում, որովհետև այդպիսի զգեստով սովորաբար գալիս են վերջին կանգառ, որտեղ վերջանում է ավտոբուսի երթուղին, ուր կարող ես շուրջդ նայել, որոշել թե ում հետ շարունակես ճանապարհդ, իսկ աղջիկը կանգնած էր ծեր լորենիների տակ գտնվող սովորական կանգառում:
Հպարտ աղջիկ էր. նա հավատում էր, որ տեսնելով իրեն, ինչ-որ մեկը պետք է
թողնի իր բոլոր գործերը, հասնի ավտոբուսի դռանը,
դուրս թռչի ընթացքի ժամանակ, կամ էլ, գալով կանգառ
ու տեսնելով իրեն՝ գնա բոլորովին այլ ուղղությամբ:
Բայց մարդիկ հազվադեպ են իրենց սկսած գործերը կիսատ թողնում,
և նրանք միայն ժպտում էին, նայելով նրան, որովհետև աղջկա հարսանեկան զգեստը նորաձև էր:
Ես նրան միայն մի անգամ եմ տեսել: Հնարավոր է, որ հետո աղջիկը գնաց ինչ-որ մեկի հետ, կամ էլ ճերմակ վարդերը, որ նա պահում էր ձեռքում, սկսեցին թափել իրենց թերթիկները, և նա հեռացավ:
Իսկ ես անընդհատ սպասում եմ, և ամեն անգամ հպում եմ դեմքս ապակուն՝
գուցե նա նորից հայտնվի, և չեմ կարողանում ինձ ներել, որ այն ժամանակ չկարողացա պոկվել ամբոխից և անցա այդ կանգառը ծեր լորենիների տակ:

[Сизиф]

А я люблю твои глаза.

Я завтра скажу твоему мужу: «Я люблю ее глаза!».
Он все поймет, он поймет, что хлеб пахнет полем,
а земля после дождя дымится. Он же поймет!
Утро наступает потому, что ты открываешь глаза.
А еще я люблю твои глаза потому что это окна,
через которые я смотрю на мир.

Իսկ ես սիրում եմ քո աչքերը

Ես վաղը կասեմ քո ամուսնուն. «ես սիրում եմ նրա աչքերը»:
Նա ամեն ինչ կհասկանա, նա կհասկանա, որ հացից դաշտի բույր է գալիս,
իսկ հողը անձրևից հետո ծխում է:
Չէ՜ որ նա կհասկանա: Լույսը բացվում է, որովհետև դու բացում ես
քո աչքերը: Եվ հետո ես սիրում եմ քո աչքերը, որովհետև դրանք
այն պատուհաններն են, որոնց միջով ես նայում եմ աշխարհին:

[Сизиф]

Тореадор

Она его любила.
Она знала, что он самый искусный тореро.
Он лучше всех владел мулетой, а сверкающая шпага казалась
продолжением его гибкой руки. Но хотя он был самым ловким и быстрым,
красивым и бесстрашным, он так и не стал знаменитым матадором.
Для матадора он не умел самого главного.
Он не умел убивать.
И за это она его любила.


Ցլամարտիկը

Աղջիկը սիրում էր տղային:
Նա գիտեր, որ տղան ամենահմուտ ցլամարտիկն է:
Տղան բոլորից լավ էր տիրապետում մուլետային,
իսկ շողացող սուսերը թվում էր նրա ճկուն ձեռքի շարունակությունը:
Բայց չնայած նա ամենաճարպիկն ու ամենաարագաշարժն էր, ամենագեղեցիկն
ու ամենաանվախը,նա այդպես էլ չդարձավ հռչակավոր ցլամարտիկ:
Ցլամարտիկի համար նա չէր կարողանում անել ամենագլխավորը:
Նա չէր կարողանում սպանել:
Եվ հենց այդ պատճառով էլ աղջիկը սիրում էր նրան:

[Jane]

без комментариев, всегда с удвольстием читаю...

[Сизиф]

Originally Posted by enaJ

без комментариев, всегда с удвольстием читаю...

Без, значит, нет замечаний?